• Drukuj
Rozmiar czcionki:

Ùczba w krôjnie Grifa

Pò chmieleńsczi promòcji ksążczi „W krôjnie grifa”, dostôwómë lëstë z ji pierszima òpisënkama i recenzajama. Hewò dzél jednégò z nich.

(…) Teatrë na Kaszëbach òd dôwien dôwna bëłë pòpùlarné i baro skùteczné w ùczbie. Do dzys nas ùczą i bawią wspaniałé dokôzë ks. Bernata Sëchtë, Jana Rómpsczégò, Aleksandra Labùdë i jinszich. Dërch trzeba nóm nowëch dokôzów i méstrów. A kò przedstôwczi baro dobrze ùczą: pò pierszé – naszi rodny mòwë, dali – ùczą grë aktorsczi, dôwają òdwôgã, pòzwòliwają radzëc sobie na binie, a pózni mòże na binowëch wiżawach, ùczą spiewac, rozwijają pamiãc, ùczą historii, bëlny wespółrobòtë z drëdżima. Ùczą wiele dobrëch i pòtrzébnëch rzeczi.  

Temù z wiôlgą redoscą przënôlégô przëjąc dokôz trzech autorków Elżbiétë Prëczkòwsczi, Teresë Wejer i Dorotë Fòrmelë ò titule „W krôjnie Grifa”. Rzecz bëła promòwónô w Chmielnie w slédnëch dniach lëstopadnika. Jak rzekł, a téż we wstãpie napisôł, prof. Daniel Kalinowsczi ze słëpsczi akademii, je to bëlny dokôz, jaczégò donąd nie bëło jesz w lëteraturze kaszëbsczi, żlë chòdzy ò pòmòc w ùczbie szkòłowëch dzecy. Wiôlgô téż w tim je zawdzãka – òkróm aùtorków – Lucynë Radzymińsczi, chtërna doprowadzëła wszëtkò do piãknégò wëdaniô. Ne dzãczi przekôza w miono wszëtczich trZech Elżbiéta Prëczkòwskô, jakô napisa nôwicy scenarników. Gôda midzë jinszima tak: Dzãkùjemë wszëtczim, chtërny nas wspiérelë przë pisanim i wëdôwanim ti ksążczi. Kùreszce dzãkùjemë tim, jaczi nas inspirowelë i zachãcywelë do ji napisaniô, to je òrganizatoróm teatralnëch wëdarzeniów na Kaszëbach, taczich jak przezérczi kòlãdowëch teatrów w Serakòjcach (tu ùkłón w stronã Irenë Kùlwikòwsczi i ji pòmòcników), kònkùrsowi „Baśń bez granic”, co je we Gduńskù (tu ùkłón dlô Jerzégò Stachùrsczégò), dlô òrganizatorów przezérków piesni na przikłôd w Lëzënie, Szemùdze, recytacji w Chmielnie, dlô tëch, co rëchtëją Przezérczi kabaretów w Przëwidzu i Festiwal „Szpòrt mùszi bëc”, dlô tëch, co jak skrë òrmùzdowé pòdsélają mëslë i pòdskôcają do robòtë – tu wiôlgô dzãka òsoblëwie òd Dorotë Fòrmelë i Teresë Wejer dlô magazynu telewizyjnégò „Rodnô Zemia”, jaczi wiele razy pòkazywôł wëjimczi tëch przedstôwków i zachãcywôł do jich twòrzeniô. Jô ze swòji stronë dzãkùjã baro mòjémù chłopù Eùgeniuszowi, chtëren na mòjã prosbã pisze tekstë piesniów, jaczé pózni żëją swòjim żëcym, jak chòcbë dokôz „Dëtczi, dëtczi”. Mòżna jã na nowi platce karna „Młodzëzna”, jakô bãdze promòwónô 6 gòdnika w restoracji „Mùlk” w Miszewkù, na jaką serdeczno rôczimë. Dzãka téż wójtowi Chmielna Zbigniewòwi Rószkòwsczémù za to, że mòżemë tu bëc, a téż partowi Kaszëbskò – Pòmòrsczégò w Chmielnie z ji przédniczką Gabrielą Jóskòwską i prôcownikóm Dodómù Kùlturë. Dzãka wszëtczim, co mają w tim dokôzu jaczikòlwiek dzélëk i - na òstatkù - dzãka w przódk tima, co z pòżëtkã dlô dzecy i młodzëznë bądą z tegò dobroctwa czerpelë. Bòże pòmagôj w dalszi robòce!

Jan Dosz

Całi tekst ùkôże sã w gòdnikòwi „Stegnie”